Anastasia Nabokina

Kulturoznawczyni, tancerka, krytyczka sztuki, tłumaczka, doktorantka prof. UJ dr hab. Tomasza Majewskiego. Zajmuje się historią i teorią tańca w perspektywie historii intelektualnej. Interesuje się antropologią ciała, kinezjologią oraz psychologią twórczości. Współredaktorka numeru tematycznego pt. Pamięć gestu. Reżimy ciała w Europie Środkowej i Wschodniej czasopisma „Kultura Współczesna” (2018/1). Od 2018 roku kieruje projektem badawczym „Sztuka ruchu i psychoanaliza w Rosji w kontekście kultury srebrnego wieku oraz awangardy, 1904-1930” w ramach grantu NCN Preludium 13 (nr 2017/25/N/HS2/01566). Jej pozycję badawczą określa posiadane podwójne wykształcenie – artysta baletu oraz kulturoznawca. Bogate doświadczenie sceniczne pozwala łączyć wiedzę praktyczną z teoretyczną wiedzą o kulturze i tańcu. Absolwentka Moskiewskiej Akademii Choreografii (1990, dyplom z wyróżnieniem) oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego (2012, dyplom z wyróżnieniem). W latach 1990–2010 pierwsza solistka moskiewskiego Teatru Baletu na Kremlu oraz Teatru Wielkiego – Opery Narodowej w Warszawie, dyplomantka 3th Rudolf Nureyev International Ballet Competition (Budapest), wyróżniona przez Ministra Kultury RP za upowszechnianie sztuki tańca. Jako krytyczka sztuki współpracowała z czasopismami „Teatr”, „Obieg”, „Przekrój”. Wykonawczyni w projekcie „Cenzura, demokracja, płeć” (2013), prowadzonym przez Fundację im. Heinricha Bölla.

Wybrane publikacje

W języku polskim:

  1. Tańcząc w ciemnościach. Rosyjska kultura nieoficjalna w warunkach totalitaryzmu na przykładzie studia „Heptachor”, „Przegląd Kulturoznawczy”, 2019, nr 1 (39), Varia.
  2. „Ruch muzykalny” jako ucieleśnienie afektu i metoda wychowania człowieka. Taniec i psychoanaliza na początku XX wieku w Rosji, „Studia de Cultura”, 2019, nr 11(2).
  3. Laboratorium ciała: Kasjan Golejzowski i nowy taniec w Rosji na początku XX wieku, „Kultura Współczesna” 2018, nr 1.
  4. Wrażliwość obszarów krańcowych. O kobiecym doświadczeniu starzenia się na ekranie [w:] (Nie)widzialne kobiety kina, red. M. Radkiewicz, M. Talarczyk, WUJ, Kraków 2018, s. 143-153.
  5. Poza ramą. Wizerunki kobiet i mężczyzn w Jeziorze łabędzim i Giselle Matsa Eka [w:] Ciało – muzyka – performans, red. J. Mikołajczyk, M. Popczyk, Wydawnictwo UŚ, Katowice 2017 s. 111-131.
  6. Mowa ruchów. O dezintegracji cielesnego doświadczenia widza w percepcji tańca zapośredniczonego przez medium filmu [w:] Kino, film, psychologia, red. A. Ogonowska, Wydawnictwo Edukacyjne, Kraków 2017, s. 161-184.
  7. Męskie ciało w fotografii tańca na przykładzie wybranych zdjęć Wacława Niżyńskiego i Michaiła Barysznikowa [w:] Miejsce fotografii w badaniach humanistycznych, red. M. Ziętkiewicz, M. Biernacka, Liber pro Arte, Warszawa 2016, s. 145- 166.
  8. Na styku fotografii i tańca. Ruch, ciało, obraz [w:] Więcej niż obraz, red. E. Wilk, A. Nacher, M. Zdrodowska, E. Twardoch, M. Gulik, Wydawnictwo Naukowe Katedra, Gdańsk 2015, s. 561-577.
  9. Cenzura, płeć, demokracja. Raport o ograniczeniach wolności twórczej w Europie Środkowej i Wschodniej, Fundacja Heinricha Bölla, Warszawa 2013 (wraz z E. Majewską).

W języku rosyjskim:

  1. Хореографическое наследие как архив телесных практик, „ACADEMIA: Танец. Музыка. Театр. Образование”, 2019, nr 1(47).
  2. Психология и искусство театра в начале двадцатого века: точки соприкосновения, „Личность и общество”, 2019, nr 4(4).
  3. У источника культуры Серебряного века: музыка и жест, „Культура слова”, 2019, nr 2(3).
  4. „Жизель”, „Лебединое озеро” и „Спящая красавица” Матса Эка как опыт деконструкции классических спектаклей, „ACADEMIA: Танец. Музыка. Театр. Образование”, 2018, nr 1 (45).
  5. В поисках телесной выразительности. Опыт осмысления творческого наследия К. Я. Голейзовского, „ACADEMIA: Танец. Музыка. Театр. Образование”, 2015, nr 4 (40).

Doświadczenie akademickie:

Analiza tekstu kultury: Taniec; kurs dla studentów studiów licencjackich na WP UJ.

Wizualność i widowiskowość w perspektywie antropologii ciała; kurs dla studentów studiów magisterskich na WP UJ.